Gto – Online games - Kreska.kurde.pl

Idąc nieprzerwanym szlakiem estetyczno-intelektualnych uniesień chciałbym przedstawić szerokiej publiczności kolejne znakomite dzieło. W mojej haniebnie nieskromnej opinii manga Great Teacher Onizuka to trzeci najważniejszy tytuł w historii polskiego fandomu M&A (zaraz po SM i DB), oraz jedno z największych wydarzeń w kulturze popularnej na przełomie wieku. Prędkość z jaką "Wirus Onizuki" infekuje młodzież jest doprawdy zawrotna, nawet biorąc pod uwagę tępo rozprzestrzeniania się informacji w dzisiejszym świecie. Manga została opublikowana w wielu krajach, zrealizowano też anime i wersję live action (tzn. z aktorami). Komiks zebrał też kolekcję nagród oczywiście z Kodansha Manga Award na czele.

Główny bohater Onizuka Eikichi to były członek gangu motocyklowego, absolwent "pięcioligowego" uniwersytetu, na Wydziale Nauk Społecznych zresztą, ex-kapitan ichniej drużyny karate i generalnie człek na pierwszy rzut oka mało rozgarnięty i odpowiedzialny. Ma 23 lata, jest obsceniczny i wciąż szuka dziewczyny, by przeżyć swój pierwszy raz, z którego to ostatniego faktu jest najwyraźniej niezwykle dumny. Z równym powodzeniem i w tym samym stylu szuka stałego zatrudnienia na zupełnie nieodpowiednich stanowiskach, szokując na rozmowach kwalifikacyjnych absurdalnymi żądaniami. Po każdym nieudanym interview siada pod schodami w centrum handlowym i gapi się pod spódniczki nastolatkom... Tak. To taki koleś... Jednym słowem na pierwszy rzut oka człowiek który ossstro przegrał swoje życie.


Mała zgadywanka na rozgrzewkę... co robi ta pani?

Cóż mógł zrobić w tej sytuacji jak nie zostać nauczycielem? W ogólniakach takie fajne laski... Tak. To taki koleś. Zawód z selekcją negatywną, stawiający nietypowe wyzwania. Nietypowe wyzwania zaś, domagają się nietypowych rozwiązań, tych zaś Onizuka ma całkiem sporo... Większość z nich będzie dla kogoś bolesna...

Nie trudno sobie wyobrazić jaki ładunek komiczny ma konfrontacja takiego człowieka z drętwym systemem edukacji. Eikichi jest dla współpracowników przykładem człowieka, jakim uczniowie stać się nie powinni. Jego wygląd i zachowanie wciąż budzi kontrowersje, w dodatku umyślnie lub nie ośmiesza on innych pracowników szkoły. A te jego metody... cóż, można powiedzieć, że są bardzo spektakularne.


Ta scena wygląda niemoralnie. Niestety nie jest jak myślicie.

Autor komiksu, Fujisawa Tohru nie ograniczył się jednak tylko do tego aspektu. Jasno dane jest do zrozumienia, że Onizuka pochodzi z Shonan prezentuje styl życia i zbiór wartości bliski współczesnemu pokoleniu młodych japończyków tzw. pasożytów, w przeciwieństwie do ośmieszanych w mandze salarymanów z pokolenia baby boom. Nie jest to jednak granie na zwykłych konfliktach pokoleniowych tzw. "wojnie domowej". Głęboki sens tej mangi to krytyka sposobu wychowywania ludzi w nowoczesnym kapitalizmie, gdzie marnuje się młodość, na tzw. "edukację" czyli pozorne wstępne przystosowanie do życia pełnego strachu i niewolniczej pracy, gdzie wartości są stopniowo wypierane przez konsumpcję (wiele razy pojawia się tu motyw samobójstwa).

[img][/img]
Uchiyamada. Wypadają mu włosy i kamienie nerkowe. Wiadomo czyja to wina.

Onizuka z początku wydaje się być pozbawiony jakichkolwiek predyspozycji i kwalifikacji do pracy nauczyciela. Okazuje się jednak, że poświęcając programową edukację na rzecz rozrywki, ratuje swoim uczniom dzieciństwo. W ten sposób dla wielu osób staje się pewnego rodzaju autorytetem. To jednak budzi głęboką zazdrość ludzi zżeranych przez życiową pustkę, ponieważ wywołuje poczucie (paradoksalnie!), że to oni przegrali swoje życie. Spiski na karierę i życie Eikichiego i ich nieoczekiwane rezultaty, stanowią więc główną siłę napędową fabuły.


Azusa... fajnie by było gdyby Oni ją zauważył.

W swojej i bohaterskiej walce o tytuł Największego Nauczyciela w Historii, Onizuka spotyka się z OGROMNÄ„ liczbą postaci. Większość z nich dokłada własne wątki, które przeplatają się z główną historią, a niektórzy jak np. "Temperówka" Saejima, mają na wyłączność własne rozdziały tworząc swego rodzaju odskocznię. Wyznam tutaj, że moim osobistym ulubieńcem jest dyrek Uchiyamada, który wielokroć wyciskał żewne łzy z oczu moich ("Moja Cresta!"). Biorąc pod uwagę sposób prowadzenia narracji, można powiedzieć, że mamy tutaj przypadek bohatera zbiorowego, którym jest grupa przyjaciół i znajomych Eikichiego. Przyjaźń jest jak się zdaje pierwszą spośród wartości gloryfikowanych przez autora mangi co prowadzi czasem do nieco zbyt lukrowanych zakończeń wątków. Tego typu wada jest jednak z pewnością do zniesienia, biorąc pod uwagę, że jest to przecież z założenia komedia.


Saejima, kumpel GTO. Prawdopodobnie najgorszy policjant na świecie...

Ostatnią kwestią do omówienia, czy raczej streszczenia jest zagnieżdżenie tej mangi w popkulturze. Nie chodzi tutaj wyłącznie o kultowe już koszulki, w które ubierają się młodzi ludzie na wzór bohaterów serii. Lista odniesień nie tylko do M&A, ale i do wielu innych, filmów, książek, serialów, miejsc i ludzi jest bardzo długa. Zachęcam do poczytania sobie stosownego hasła na angielskiej wiki. Osobiście powiem, że było to dla mnie doświadczenie bardzo... pouczające.

GTO to jeden z moich ulubionych tytułów, który gorąco każdemu polecam. Zarówno manga jak i anime są w sprzedaży w Polsce.

ps.


Mega LOL. Za to kocham ten komiks.